ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ

liakoyra3.JPG (22852 bytes)

liakoyra1 copy.JPG (12226 bytes)

liakoyra2.JPG (21482 bytes)

liakoyra7.JPG (25994 bytes)

liakoyra4.JPG (6123 bytes)

liakoyra5.JPG (19861 bytes)

Αξίζει να επισκεφθείτε:

Όλυμπος, Βαρδούσια, Ζήρια, Καλλίδρομο, Οίτη, Συλλογή και καταγραφή των φυτών του Παρνασσού από την ομάδα της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης των μαθητών του Γυμνασίου Τιθορέας κατά σχολικό έτος 1998-1999

Ιούνιος 1999

Ο Παρνασσός είναι ένα από τα ωραιότερα βουνά της Ελλάδας. Τα πυκνά ελατοδάση του τον ντύνουν σφιχτά από άκρη σε άκρη και μόνο στις ψηλές κορφές γυμνώνεται για να υποδεχθεί τα χιόνια τον χειμώνα που του χαρίζουν αυτή τη ξεχωριστή ομορφιά. Φιλοξενεί σπάνια ενδημικά φυτά που την άνοιξη κατακλύζουν το βουνό και ακόμα ως τις αρχές του καλοκαιριού σε μεγάλα υψόμετρα.(Βλέπε φυτολόγιο της Περιβαλλοντικής ομάδας του Γυμνασίου Τιθορέας). Αξίζει η επίσκεψη στα Διπόταμα, στις Τσάρες αλλά και στη Λιάκουρα (κορυφή 2457μ.). Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να πάρετε από το site του Ορειβατικού συλλόγου Τιθορέας.

Και με το τέλος της αποστολής αυτής η αναζήτηση δεν σταματά εδώ. Όσο ο νους γαργαλιέται από το δέος της πρόκλησης και της απέραντης ομορφιάς που προσφέρει το βουνό, τόσο η μηχανή της αναζήτησης θα ανάβει στα κόκκινα.

Από τον Ορειβατικό σύλλογο Τοθορέας

Μυθολογία

Στην Θεσσαλία βασίλευε ο Δευκαλίων, γιος του Προμηθέα και είχε ως γυναίκα του την Πύρρα. Ο Δίας αποφάσισε να καταστρέψει την διεφθαρμένη "γενιά του χαλκού". Για να αποφύγει την καταστροφή ο Δευκαλίων, άκουσε την συμβουλή του πατέρα του και κατασκεύασε ένα πλοίο όπου έβαλε μέσα τα αναγκαία και εις το οποίον αποβιβάσθηκε αυτός με την Πύρρα. Τότε ο Δίας άνοιξε τους κρουνούς του Ουρανού και για εννέα μέρες και νύχτες έβρεχε συνεχώς. Την δέκατη μέρα το πλοίο προσάραξε στον Παρνασσό. (Κατ΄ άλλους στην Όθρη ή επί του Άθως). Αφού απομακρύνθηκαν τα νερά της βροχής Κατέβηκε ο Δευκαλίων και θυσίασε προς τον Δία. Ο Δίας έστειλε τον Ερμή για να υποσχεθεί ότι θα πραγματοποιήσει την πρώτη του επιθυμία. Ο Δευκαλίων παρακάλεσε να ξαναζήσει το ανθρώπινο γένος.

Στην Φωκίδα έλεγαν ότι ο Δευκαλίων και η Πύρρα κατέβηκαν εις τους Δελφούς εις το ιερό της Θέμιδος και παρακάλεσαν αυτή για την επαναδημιουργία του ανθρώπινου γένους. Η θεά απάντησε ότι για να γινόταν αυτό έπρεπε να καλύψουν τα πρόσωπα τους και να πετάνε πίσω τους τα οστά της μητέρας τους. Όταν κατάλαβαν τον χρησμό κάλυψαν τα πρόσωπα τους και έριχναν πίσω τους πέτρες (από την μητέρα Γη). Κάθε πέτρα που έριχνε ο Δευκαλίων γινόταν άνδρας και κάθε πέτρα της Πύρρας γινόταν γυναίκα. Οι λαοί ονομάστηκαν έτσι μεταφορικά από το "λάας" που θα πει πέτρα.

Άλλη παράδοση αναφέρει ότι εις τους Δελφούς σώθηκαν μερικοί κάτοικοι ακολουθώντας τις φωνές λύκων που ανέβαιναν ψηλό στο βουνό. Αργότερα έκτισαν εκεί μια πόλη την Λυκώρειαν. Καθώς κυλούσε η ζωή και περάσανε πάρα πολλά χρόνια και ο Κρόνος ξεγελασμένος από τις συμβουλές της Γης και πίνοντας ένα βότανο ξέρασε από την κοιλιά του τα παιδιά που είχε καταπιεί. Και πρώτα ξέρασε την πέτρα που είχε καταπιεί και τελευταία αντί του Δία. Ο Δίας πήρε την πέτρα και την στήριξε "επάνω στην επίπεδη την γη, μέσα στην αγιά Πύθωνα" μνημείο να απομείνει αιώνιο και να το θαυμάζουν οι θνητοί. Η πέτρα αυτή η οποία λεγόταν "ομφαλός της γης" εξ΄ ού και το μαντείο των Δελφών (έτσι ονομάστηκε αργότερα) διότι κατά την παράδοση ο Δίας άφησε από τα δύο αντίθετα άκρα του κόσμου δύο περιστέρια τα οποία καλύπτοντας ίσο δρόμο συναντήθηκαν στο μέρος αυτό. Έτσι λέγεται ευρέθη το μέσον της τότε επιπέδου γης. Ο Απόλλωνας όταν έγινες έφηβος έφυγε από τον Όλυμπο, διέσχισε την Πιερία και αφού στάθηκε για λίγο στην Εύβοια και στη Βοιωτία έφθασε στους πρόποδες του Παρνασσού στην κοιλάδα της Κρίσσης. Εκεί βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα τερατώδη δράκο τον Πύθωνα τον οποίον άλλοι λένε ότι τον έστειλε η Ήρα και άλλοι ότι ήταν φύλακας του μαντείου που υπήρχε εκεί πέρα. Ο Απόλλωνας σκότωσε τον Πύθωνα χρησιμοποιώντας βέλη που του έφτιαξε ο Ήφαιστος. Έκτοτε ο θεός είχε και το επίθετο Πύθιος. Το μέρος που έλαβε χώρα το περιστατικό ονομάστηκε Πυθώ και είναι η αρχαία ονομασία των Δελφών.

Η Θέμις είναι η δεύτερη σύζυγος του Δια η οποία γέννησε τις Ώρες. Αυτές ήταν η Ευνομία, η Δίκη και η Ειρήνη. Είναι μάλλον ηθικές αλληγορικές μορφές παρά θεότητες. Ο Αισχύλος θεωρεί την Θέμιδα μητέρα του Προμηθέα ο ίδιος δε διασώζει την παράδοση ότι η Θέμις παρέλαβε την κατοχή του Μαντείου των Δελφών από την Γη και κατόπιν την παρέδωσε στο Απόλλωνα. Μια άλλη άποψη είναι ότι ο Φαέθοντας γιος του Ήλιου παίρνοντας μια μέρα το άρμα του πάτερα του, επειδή δεν μπορούσε να τιθασεύσει τα άλογα που οδηγούσαν το άρμα και πολλές φορές πλησίασε κοντά στην γη με κίνδυνο να την κάψει αναγκάστηκε ο Δίας να κάνει κατακλυσμό στην γη για να αποφύγει την καταστροφή από την υπερβολική ζέστη η γη. Σε μια σπηλιά του χιονισμένου Παρνασσού έμενε και ο Αυτόλυκος. Γιος του Ερμή και ένας από τους ποιο πονηρούς και αδίστακτους κλέφτες. Την κόρη του Αυτόλυκου Αντίκλεια παντρεύτηκε ο Λαέρτης από την Ιθάκη που γέννησαν τον Οδυσσέα. Ο Ηρακλής διδάχθηκε από τον Αυτόλυκο το πώς να παλεύει.


Από το "Ορειβατείν"

 

 

 

βατικο copy.JPG (9785 bytes)

kimon's page (2505 bytes)

back