ΣΤΗΝ ΕΛΕΑΝΝΑ
Τι Αύγουστος και κείνος
στο σπίτι της θείας,
στα ταραγμένα χρόνια
της γλυκιάς εφηβείας.
Διακοπούλες οι δυο
μας και μακριά οι μπαμπάδες
οι φωνάρες, τα όχι
, οι σβουριχτές τους σφαλιάρες.
Στου χωριού τα σοκάκια
πάνω κάτω τα βράδια
τους κρυμμένους ψάχναμε
που μαθαίνανε χάδια.
Αθηναίες τρομάρα μας
και μας είχαν για ξύπνιες
εμείς όλα τα ξέραμε,
μ' άλλες ψάχναν τις νύχτες.
Τι Αύγουστος και κείνος
στο σπίτι της θείας,
τι ξενύχτια στην κάμαρη
για υποθέσεις βλακείας.
" Με κοιτάει, δεν
μιλάει, μ' αγαπάει; τι θα γίνει;"
Δώστου κλάμα τα μάτια
μας και η καρδιά μας καμίνι.
Και τα πάρτι στ' αλώνια
ξεσηκώναν και παίρναν
το μυαλό μας. Τα μπλουζ
και οι ματιές που μας φέρναν
ν' αγκαλιάζουμε τρέμοντας
τη σκιά του ερωτά μας
και πριν χείλη ν'
αγγίξουμε, να τελειώνει η χαρά μας.
Κι έτσι φύγαμε, ανέραστες
με υποσχέσεις φιλίας.
"Ο επόμενος Αύγουστος
Θάν' η αρχή της μαγείας"
Στον εαυτό μας
τάξαμε σαν Κασσάνδρες του αύριο
Και τ' αγόρια μας
φώναζαν, "Κορίτσια, κουράγιο!"
Τι αγωνία και
κείνη στο σπίτι της θείας
τον επόμενο χρόνο,
στην αρχή της μαγείας
που βρεθήκαμε
οι δυο μας στην κάμαρη μέσα
με μεγάλα πια σχέδια
και άγρια μέσα.
Δεν προλάβαμε. Το μάθαμε
στ' ακρογιάλι της Πούντας
επιστράτευση, πόλεμος,
κατάλυση Χούντας
Έξω ο κόσμος χανότανε
μ' αλλαγές καθεστώτων
και οι δυο μυξοκλαίγαμε
γι' ατυχίες ερώτων.
Ο Αυγουστής που περίχαρο
λέγαμε αγρότη
κι αρκουδίσια κουνιότανε
στους ρυθμούς
του"γιουρόπι",
ξάφνου βρέθηκε δίπλα
μας με στολή αστυνόμου
"-Βρε κουρίτσια; πότ'
ήρθατε; Ιγώ πήρ' το βαθμό μου".
Ξεχαστήκαν οι Αύγουστοι
στο σπίτι της θείας
Και οι έρωτες γίνανε
"καλημέρα" δια βίας
κι ένα τσούρμο κουτσούβελα
τραβούν από πίσω
καραφλοί με κοιλιές
και μια φάτσ' από γύψο.
Και οι δυο μας που
πήγαμε γλυκιά μου ξαδέλφη;
Μας αγάπησαν, φύγαμε,
αγαπήσαμε, μέθη
και χυλόπιτες, κι
ένταση, και ιστορίες αγρίων
λευτεριά που μας έφερε
σε αλήθειες βιβλίων.
Συχωριόμαστε μεις οι
Αθηναίες οι ξύπνιες
που μας έκανε η άρνηση,
μαμάδες ηλίθιες;
Στα σαράντα μας ψάχνουμε
να βρούμε πιπίλες
αντί τώρα να κάνουμε
διακοπές στις Αντίλλες.
ΠΑΡΟΣ Αύγουστος
1997
